Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 20 februari 2018

Terugblik op 4 jaar politiek – Deel 3 – Een slagvaardige organisatie

Verkiezingstijd is een tijd van ideeën en vergezichten, maar ook tijd om terug te blikken. Wat is er de afgelopen jaren bereikt? In het bestuursakkoord van WSP, GroenLinks en PvdA stond dat de coalitie een slagvaardige organisatie wilde neerzetten. Hoe is dat gelukt?

Ik kan hier redelijk kort over zijn. Dit is een van de grootste mislukkingen van de afgelopen vier jaar. Dat zeg ik niet om zuur te zijn, het is simpelweg wat we de afgelopen vier jaar hebben waargenomen. In de vorige periode kreeg het college nog de kritiek van de oppositie dat het college veel te daadkrachtig was, maar dat probleem hebbende de afgelopen jaren niet waargenomen. Weesp is alles behalve een slagvaardige organisatie. Voor een deel is dat te wijten aan de grote projecten die we de afgelopen jaren voor onze kiezen kregen. Daarvan waren de invoering van het Sociaal Domein, de bestuurskrachtmeting en het onderzoek naar de bestuurlijke toekomst de belangrijkste. Deze hebben erg veel capaciteit gevergd met als gevolg dat heel veel andere dossiers zijn blijven liggen.

We hadden daar als oppositiepartij enerzijds begrip voor. We snappen dat dit grote projecten zijn. De gemeente Weesp had het als kleine organisatie al lange tijd moeilijk om alle ontwikkelingen bij te benen. Maar dat is wat ons betreft niet het hele verhaal. Aan het eind van de vorige periode hebben we als college onderzoek laten doen naar de organisatie van de gemeente Weesp. Berenschot heeft destijds een rapport geschreven met een groot aantal aanbevelingen.

Wij hadden verwacht dat het nieuwe college die aanbevelingen in 2014 zou overnemen en uitvoeren. Tot onze verbazing gingen de aanbevelingen van Berenschot de prullenbak in en kwam het college met een eigen, in onze ogen nogal rigoreuze reorganisatie. We hebben daarover in de raad vragen gesteld. Ons werd meegedeeld dat ons dat als raad niets aanging. Dat zijn zaken waar het college voor verantwoordelijk is. We kregen dan ook totaal geen inzicht in de aanpak van het college en kregen verder ook geen bijval van de andere fracties.

Wat volgde in 2015 kan niet anders dan een catastrofe genoemd worden. De ingreep was zo rigoureus dat wij het gevoel kregen dat de organisatie piepend en krakend tot stilstand kwam. Alle aandacht ging naar het Sociaal Domein en de voorbereiding van de bestuurskrachtmeting. Er bleef geen capaciteit meer over voor alle andere dossiers. Het leidde tot de ongekende situatie dat de raad driekwart jaar vrijwel geen stukken ter behandeling kreeg. In alle jaren dat ik politiek actief was waren de agenda’s van de raad niet zo leeg. Het was een schokkende en frustrerende ervaring voor alle fracties. Niet in de laatste plaats de coalitiepartijen, bij wie al snel de vraag opborrelde wat er terecht zou komen van alle ambities uit het coalitieakkoord. Het antwoord was, niet heel veel. In de praktijk zag je dat de coalitiepartijen probeerden om toch met alle geweld een aantal dossiers erdoor te krijgen. Maar daarbij gingen ze niet heel doordacht te werk en het leidde tot veel leedvermaak bij de oppositie. Ook wij als D66 hebben ons verbaasd over de bokkesprongen die de coalitiepartijen soms maakten. Ik denk aan het zogenaamde ‘onderzoek’ naar het open graven van de Achtergracht en het verhogen van de Slijkstraatbrug. Het waren voorbeelden van een coalitie die wanhopig op zoek is naar waarmee ze electoraal konden scoren. Helaas, er is van de meeste plannen erg weinig terecht gekomen. Het ontbrak aan één ding. Slagkracht.

D66 Weesp is van mening dat dit gebrek aan slagkracht de coalitie van WSP, GroenLinks en PvdA aan te rekenen is. Zij zijn verantwoordelijk voor de dramatisch verlopen reorganisatie van eind 2014. We wisten dat we het zwaar zouden krijgen met het Sociaal Domein. We wisten dat we een zwaar traject in zouden gaan met de bestuurskrachtmeting. We wisten dat de ambtelijke organisatie al zwaar onder druk stond. En toch heeft het college de verkeerde maatregelen genomen waardoor de slagkracht niet is toegenomen, zoals beloofd, maar juist als een kaartenhuis in elkaar is gezakt. Weesp was de afgelopen jaren geen slagvaardige organisatie. Het gebrek aan slagkracht is ons niet overkomen als een soort natuurramp, maar is het resultaat van zwak beleid.

Wat van belang is, dat is dat we voor de komende vier jaar vanaf het begin een duidelijke planning maken met wat we de komende jaren willen bereiken. Voor een belangrijk deel is dat plaatje al ingevuld. We weten dat het Sociaal Domein een belangrijk beslag zal blijven leggen op de capaciteit. We weten dat daar een tweede megaproject bijkomt, de Omgevingswet. En we weten dat daar een derde grote uitdaging bij zal komen, de transitie naar een fusiegemeente, of het nou Amsterdam of Gooise Meren wordt. Deze drie projecten zullen heel veel energie vergen. Het is belangrijk dat een toekomstig coalitieakkoord geen wensenlijstje uit sprookjesland wordt, waarvan we nu al kunnen zeggen dat we het nooit zullen kunnen realiseren. Denk aan punten zoals het openbreken van de Achtergracht. De WSP heeft daar vier jaar geleden tijdens de verkiezingen goede sier mee gemaakt. Maar we wisten allemaal dat het onzin was. Dat bleek ook na onderzoek en toch staat het nu wéér in het WSP verkiezingsprogramma 2018-2022. Ik vind dat echt ongelofelijk! Dat soort luchtfietserij moeten we in toekomst vermijden. We weten dat het de komende jaren niet zal lukken om naast de drie hierboven besproken projecten heel veel andere projecten te doen. We moeten voorzichtig zijn en verstandige keuzes maken. Een slagvaardige organisatie begint met slagvaardige politiek. Tijd voor focus op belangrijke zaken. Tijd voor D66 Weesp.