Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 15 oktober 2019

Langs het tuinpad van mijn vader…

In dit prachtige liedje uit 1965 bezingt Wim Sonneveld (voor iedereen onder de 60 – ga naar YouTube) de teloorgang van het dorp Deurne in Drenthe. In 1965 moest al weemoedig worden vastgesteld dat het eenvoudige leven tussen het groen was vervangen door moderne fratsen zoals televisie en hangjongeren. En inmiddels is dit meer dan een halve eeuw geleden.

Maar niet als we het over de fusie van Weesp met Amsterdam hebben. Dan is Weesp voor sommigen opeens een idyllische dorp, met een kleine dorpse cultuur. Dan negeren we even dat er de laatste 8 jaar 2000 nieuwe inwoners zijn komen wonen en dat we de komende jaren nog eens 3000 meer verwachten, een kwart van de mensen die in Weesp wonen. Die hebben dit gedroomde dorp nooit meegemaakt. Deze idylle is een beeld van een hele kleine groep, die wensdenken over een overzichtelijke wereld, geregeld door de notaris, de dokter en de pastoor, projecteren op het sterk stedelijke gebied dat Weesp nu is.

Het gedroomde dorp met de kerk en de hele korte lijnen tussen mensen die elkaar hun hele leven al kennen, is dat wel genoeg basis voor een toekomstvisie voor Weesp? 20.000 inwoners die niet het tuinpad van de vader van de dorpsdokter diep in de vorige eeuw voor ogen hebben, maar het station en de oprit op de A1. Inwoners die een veilig en gezond thuis willen en goede scholen. Inwoners die een gemeente willen die goed functioneert, die voldoende bestuurskracht heeft om beslissingen te nemen in dossiers zoals het parkeren (20 jaar) en een rotonde (30 jaar).

De kunstmatige tegenstelling tussen Weesp, het dorp en Amsterdam, die griezelige grote stad, waar mensen wonen die heel anders zijn dan ‘wij’ wordt tot in het absurde aangezet. Alleen al omdat Weesp helemaal geen dorp is, maar een stad. En omdat heel, heel veel Weespers banden hebben met Amsterdam, daar hebben gewoond of daar werken. En, omdat Amsterdammers niet zo heel andere wensen hebben dan Weespers. Die willen namelijk ook veilig en fijn wonen, in het verkeer deelnemen en hun kinderen naar school sturen.

Betekent dat dat er geen aandachtspunten zijn voor Weesp bij de bestuurlijke fusie met Amsterdam. Ja, die zijn er. En die hebben we vastgelegd in onze kernwaarden. D66 staat voor een transparant proces waar die kernwaarden het uitgangspunt zijn en de concrete invulling ervan bepalend zullen zijn voor de voorwaarden van de samenwerking en de fusie. Niet pluchegarantie voor een groep die daar mogelijk aanspraak op meent te maken. Niet een nostalgieclubje. Nostalgie kun je niet op je boterham smeren. En niet de mensen die denken dat er in Amsterdam mensen leven die heel anders zijn dan ‘wij’. Want de samenleving dat zijn, uiteindelijk, wij allen.